» Tour 2007
Reisverslag
U vindt hieronder een (foto)verslag van de tour die in 2007 door Storm Trips USA is ondernomen.
U vindt hieronder een (foto)verslag van de tour die in 2007 door Storm Trips USA is ondernomen.
Zaterdag 28 april
We vertrekken met British Airways vanaf Schiphol en vliegen naar London-Stansted. Van daar met dezelfde maatschappij naar Dallas. Omstreeks 14.00 uur plaatselijke tijd arriveren we waarna we binnen een uur de strenge ambtenaren van de immigratiedienst passeren en onze SUV ophalen. Met deze Jeep Grand Cherokee Laredo wordt koers gezet naar het midden van "Tornado Alley", Ardmore in Oklahoma. In het Holiday Inn Motel de webpagina van Skywarn bekijken en we zien dat er zware onweersbuien met tornado's net tegen de Mexicaanse grens Texas binnen komen. Gezien het late tijdstip laten we het daarbij en hopen we dat er morgen nog wel wat te beleven valt.
We vertrekken met British Airways vanaf Schiphol en vliegen naar London-Stansted. Van daar met dezelfde maatschappij naar Dallas. Omstreeks 14.00 uur plaatselijke tijd arriveren we waarna we binnen een uur de strenge ambtenaren van de immigratiedienst passeren en onze SUV ophalen. Met deze Jeep Grand Cherokee Laredo wordt koers gezet naar het midden van "Tornado Alley", Ardmore in Oklahoma. In het Holiday Inn Motel de webpagina van Skywarn bekijken en we zien dat er zware onweersbuien met tornado's net tegen de Mexicaanse grens Texas binnen komen. Gezien het late tijdstip laten we het daarbij en hopen we dat er morgen nog wel wat te beleven valt.
 |
 |
Zondag 29 april
Vandaag geven Skywarn en NOAA in dezelfde regio als gisteren, zuidwest Texas, weer zwaar onweer aan. Wij besluiten Oklahoma weer te verlaten en keren terug in Texas. We koersen aan op Abilene en zien de lucht met lage bewolking steeds meer betrokken raken. Omstreeks 15.00 uur, na ca. 350 miles te hebben gereden, breekt de bewolking en zien we verder in het zuid-westen een grote bui, wat meer geel van kleur door de grote afstand is een schitterend aambeeld zichtbaar. Hoewel het reisgezelschap wat moe is geworden besluiten we toch richting deze bui door te rijden. Rond 17.30 uur nemen we in San Angelo een Days-Inn Motel, mèt zwembad uiteraard Na even in een zwembad te zijn afgekoeld pakken we een paar stoelen uit de motelkamer en genieten met een lekker blik koude Budweiser van het op korte afstand voorbij trekken van stevige onweersbuien met veel bliksemactiviteit. De buien nemen af naarmate de avond vordert. Maar het schijnt toch onstabiel weer te blijven. Voor de maandag wordt zwaar weer voorspeld in noord-oost Texas en Louisiana. We stellen het reisdoel nog niet vast maar dit volgende morgen te doen.
Vandaag geven Skywarn en NOAA in dezelfde regio als gisteren, zuidwest Texas, weer zwaar onweer aan. Wij besluiten Oklahoma weer te verlaten en keren terug in Texas. We koersen aan op Abilene en zien de lucht met lage bewolking steeds meer betrokken raken. Omstreeks 15.00 uur, na ca. 350 miles te hebben gereden, breekt de bewolking en zien we verder in het zuid-westen een grote bui, wat meer geel van kleur door de grote afstand is een schitterend aambeeld zichtbaar. Hoewel het reisgezelschap wat moe is geworden besluiten we toch richting deze bui door te rijden. Rond 17.30 uur nemen we in San Angelo een Days-Inn Motel, mèt zwembad uiteraard Na even in een zwembad te zijn afgekoeld pakken we een paar stoelen uit de motelkamer en genieten met een lekker blik koude Budweiser van het op korte afstand voorbij trekken van stevige onweersbuien met veel bliksemactiviteit. De buien nemen af naarmate de avond vordert. Maar het schijnt toch onstabiel weer te blijven. Voor de maandag wordt zwaar weer voorspeld in noord-oost Texas en Louisiana. We stellen het reisdoel nog niet vast maar dit volgende morgen te doen.
 |
Maandag 30 april
De weersvoorspelling is niet veranderd, zwaar onweer wordt voorspeld in noordoost Texas en noord-west Louisiana. We besluiten de lange tocht, ca. 400 miles, erop te wagen. Maar naar mate de dag vordert is er naast mooie cumulus verder geen convectie te zien. Omstreeks 17.00 uur bereiken we de staat Louisiana en besluiten door te rijden naar Shreveport aan de Red River. Het zwemwater in het zwembad van het Holday-Inn is heerlijk want de temperatuur heeft deze dag de 35 graden bereikt. Rond 19.00 uur begint er wat convectie plaats te vinden maar zover ons oog reikt hebben we geen onweersbui kunnen ontdekken. Dus toen maar de Louisiaanse keuken geprobeerd. Enkelen van ons hebben hiermee al kennis gemaakt. Er werd door hen likkebaardend gerechten besteld volgens de cajun-principes (lekker pittig!), anderen kozen voor de zekerheid van een steak (en die zijn daar niet klein). Veel gezien deze dag maar niet het voorspelde vuurwerk op kilometers hoogte. Onder het genot van een biertje afgesproken dat we het reisdoel voor de volgende dag laten afhangen van de voorspelling van de ochtend en... we spreken af in de fitness-ruimte.
De weersvoorspelling is niet veranderd, zwaar onweer wordt voorspeld in noordoost Texas en noord-west Louisiana. We besluiten de lange tocht, ca. 400 miles, erop te wagen. Maar naar mate de dag vordert is er naast mooie cumulus verder geen convectie te zien. Omstreeks 17.00 uur bereiken we de staat Louisiana en besluiten door te rijden naar Shreveport aan de Red River. Het zwemwater in het zwembad van het Holday-Inn is heerlijk want de temperatuur heeft deze dag de 35 graden bereikt. Rond 19.00 uur begint er wat convectie plaats te vinden maar zover ons oog reikt hebben we geen onweersbui kunnen ontdekken. Dus toen maar de Louisiaanse keuken geprobeerd. Enkelen van ons hebben hiermee al kennis gemaakt. Er werd door hen likkebaardend gerechten besteld volgens de cajun-principes (lekker pittig!), anderen kozen voor de zekerheid van een steak (en die zijn daar niet klein). Veel gezien deze dag maar niet het voorspelde vuurwerk op kilometers hoogte. Onder het genot van een biertje afgesproken dat we het reisdoel voor de volgende dag laten afhangen van de voorspelling van de ochtend en... we spreken af in de fitness-ruimte.
 |
Dinsdag 1 mei
Om 8 uur Frank in de fitness-ruimte aangetroffen en lekker wat bewogen, niet gek als je al enkele dagen minimaal zelf actief bent geweest. Reisdoel voor deze dag wordt de omgeving waar de staten Oklahoma, Arkansas, Missouri elkaar raken. We zetten de neus van onze Jeep naar het noorden en vertrekken. De eerste uren is het flink warm en we genieten van het landschap, de mooie oude sleeën, verlaten motels en benzinestations. Tegen de tijd dat we de grens van Arkansas bereiken wordt de hemel wat afgeschermd door hoge stratus. Na een uurtje rijden in Arkansas begint het zowaar te motregenen. We komen in het Ozarksgebergte en met het stijgen wordt de motregen ingeruild voor zware regen. Hoewel het pas rond 12.00 uur is, is het zware weer de route die we hebben uitgekozen al gepasseerd. Rond 12.30 uur gaan we lunchen en vallen een wat rommelig aandoend restaurantje binnen op een plek die doet denken aan een wat vervallen Oostenrijks gehucht. De keuze aan gerechten is niet uitgebreid maar wel lekker! Opvallend is het enthousiasme waarmee de inwoners van dit plaatsje reageren als we vertellen dat wij stormchasers zijn.
Met een dikke buik vatten we het plan op halverwege de grens Oklahoma binnen te rijden en aan te sturen op Muskogee om daar een motel te zoeken. Het weer klaart wat op maar Muskogee blijkt ons niet te bevallen, druk en niet leuk. De koppen bij elkaar gestoken en aangestuurd op Ada, in het midden van de staat Oklahoma. Met dit reisdoel betekende het weer een 300 miles drive vandaag. Dat was een goed keuze want er kwamen opklaringen, afgewisseld met flinke onweersbuien. In Ada zijn we achter een dikke bui aangereden die aan de onderkant een uitstulping vormde. Hoewel de regen met bakken uit de hemel viel en het zwaar bliksemde, was er geen rotatie in de uitstulping te bespeuren. Na het overtrekken van de bui het motel opgezocht en daarna een lekkere steak gegeten in een plaatselijk restaurant met een bediening die er zijn mag!
Om 8 uur Frank in de fitness-ruimte aangetroffen en lekker wat bewogen, niet gek als je al enkele dagen minimaal zelf actief bent geweest. Reisdoel voor deze dag wordt de omgeving waar de staten Oklahoma, Arkansas, Missouri elkaar raken. We zetten de neus van onze Jeep naar het noorden en vertrekken. De eerste uren is het flink warm en we genieten van het landschap, de mooie oude sleeën, verlaten motels en benzinestations. Tegen de tijd dat we de grens van Arkansas bereiken wordt de hemel wat afgeschermd door hoge stratus. Na een uurtje rijden in Arkansas begint het zowaar te motregenen. We komen in het Ozarksgebergte en met het stijgen wordt de motregen ingeruild voor zware regen. Hoewel het pas rond 12.00 uur is, is het zware weer de route die we hebben uitgekozen al gepasseerd. Rond 12.30 uur gaan we lunchen en vallen een wat rommelig aandoend restaurantje binnen op een plek die doet denken aan een wat vervallen Oostenrijks gehucht. De keuze aan gerechten is niet uitgebreid maar wel lekker! Opvallend is het enthousiasme waarmee de inwoners van dit plaatsje reageren als we vertellen dat wij stormchasers zijn.
Met een dikke buik vatten we het plan op halverwege de grens Oklahoma binnen te rijden en aan te sturen op Muskogee om daar een motel te zoeken. Het weer klaart wat op maar Muskogee blijkt ons niet te bevallen, druk en niet leuk. De koppen bij elkaar gestoken en aangestuurd op Ada, in het midden van de staat Oklahoma. Met dit reisdoel betekende het weer een 300 miles drive vandaag. Dat was een goed keuze want er kwamen opklaringen, afgewisseld met flinke onweersbuien. In Ada zijn we achter een dikke bui aangereden die aan de onderkant een uitstulping vormde. Hoewel de regen met bakken uit de hemel viel en het zwaar bliksemde, was er geen rotatie in de uitstulping te bespeuren. Na het overtrekken van de bui het motel opgezocht en daarna een lekkere steak gegeten in een plaatselijk restaurant met een bediening die er zijn mag!
 |
Woensdag 2 mei
Onweersvoorspellingen later op de dag met het middelpunt in Tornado Alley dus op naar Ardmore. Omdat het maar een goed uur rijden is naar Oklahoma-City, besluiten we het National Cowboy & Western Heritage Museum te bezoeken. Een echte aanrader voor degenen die iets met Cowboys en Westerns hebben en eigenlijk een must als je Oklahoma-City bezoekt. Na dit bezoek hebben we nog even rondom het State Capitol gelopen waar zelfs in het park een olieboorplatform staat (overigens niet meer werkend). Nu de neus weer gedraaid en pal naar het zuiden, doel: Ardmore midden in Tornado Alley. Omstreeks 16.00 uur aangekomen in Ardmore en in het zwembad van Best-Western even bij gekomen. De zon schijnt lekker en af en toe snelt in de harde zuidwesten wind een wolkje mee. Maar naarmate de tijd verstrijkt worden kleine wolkjes grote wolken die steeds wat donker worden.
Een blik op de website van NOAA en Skywarn maakt duidelijk dat er in Texas op zo'n 100 miles afstand een zwaar onweer woedt dat de neiging heeft naar het noordoosten te trekken; dus onze richting uit! Wat doen we, afwachten tot het komt of erop af? Bart besluit te gaan, de anderen hebben genoeg miles onder hun kont voor vandaag dus Bart vertrekt. Op de Interstate 35 pal naar het zuiden en de autoradio aan. De lucht wordt steeds donkerder en af en toe schiet er een bliksemstraal recht omlaag. Heel toepasselijk is het nummer op de autoradio "Riders On the Storm" van The Doors. Dit nummer wordt plotseling onderbroken door een mededeling van the National Weather Service dat er sprake is van een weeralarm in verband met een zwaar onweer dat via Dallas-Fort Worth naar Gainsville (op de route langs de Interstate 35)trekt. Bart besluit net voor de bui de Interstate af te rijden en op een onverharde weg een mooi plekje te zoeken om het een en ander af te wachten.
De hemel in het zuiden is bijna zwart. Lichtgrijze wolkjes jagen van rechts naar links en onophoudelijk dreunt de donder. Na een kwartier daar wat foto's te hebben genomen begint het in de verte te ruisen van de aanstormende regen, een beter moment om weer om te keren is er niet. Bij de oprit naar de Interstate blijkt het nog droog te zijn en daar worden de ontwikkelingen afgewacht. Plotseling begint het zo hard te waaien dat Bart er voor kiest om weg te rijden om schade aan de auto te voorkomen door afwaaiende takken van bomen. De Jeep weer naar het noorden gedraaid en richting Ardmore maar weer. In Ardmore aangekomen blijken de medereizigers wel de donkere lucht te hebben gezien en af en toe wat gerommel te hebben gehoord. We zijn nu wel toe aan een lekkere Rib-Eye en een potje bier, makkelijk zolang je niet in Texas bent. Want in Texas is moeilijk een biertje bij het eten te krijgen.
Onweersvoorspellingen later op de dag met het middelpunt in Tornado Alley dus op naar Ardmore. Omdat het maar een goed uur rijden is naar Oklahoma-City, besluiten we het National Cowboy & Western Heritage Museum te bezoeken. Een echte aanrader voor degenen die iets met Cowboys en Westerns hebben en eigenlijk een must als je Oklahoma-City bezoekt. Na dit bezoek hebben we nog even rondom het State Capitol gelopen waar zelfs in het park een olieboorplatform staat (overigens niet meer werkend). Nu de neus weer gedraaid en pal naar het zuiden, doel: Ardmore midden in Tornado Alley. Omstreeks 16.00 uur aangekomen in Ardmore en in het zwembad van Best-Western even bij gekomen. De zon schijnt lekker en af en toe snelt in de harde zuidwesten wind een wolkje mee. Maar naarmate de tijd verstrijkt worden kleine wolkjes grote wolken die steeds wat donker worden.
Een blik op de website van NOAA en Skywarn maakt duidelijk dat er in Texas op zo'n 100 miles afstand een zwaar onweer woedt dat de neiging heeft naar het noordoosten te trekken; dus onze richting uit! Wat doen we, afwachten tot het komt of erop af? Bart besluit te gaan, de anderen hebben genoeg miles onder hun kont voor vandaag dus Bart vertrekt. Op de Interstate 35 pal naar het zuiden en de autoradio aan. De lucht wordt steeds donkerder en af en toe schiet er een bliksemstraal recht omlaag. Heel toepasselijk is het nummer op de autoradio "Riders On the Storm" van The Doors. Dit nummer wordt plotseling onderbroken door een mededeling van the National Weather Service dat er sprake is van een weeralarm in verband met een zwaar onweer dat via Dallas-Fort Worth naar Gainsville (op de route langs de Interstate 35)trekt. Bart besluit net voor de bui de Interstate af te rijden en op een onverharde weg een mooi plekje te zoeken om het een en ander af te wachten.
De hemel in het zuiden is bijna zwart. Lichtgrijze wolkjes jagen van rechts naar links en onophoudelijk dreunt de donder. Na een kwartier daar wat foto's te hebben genomen begint het in de verte te ruisen van de aanstormende regen, een beter moment om weer om te keren is er niet. Bij de oprit naar de Interstate blijkt het nog droog te zijn en daar worden de ontwikkelingen afgewacht. Plotseling begint het zo hard te waaien dat Bart er voor kiest om weg te rijden om schade aan de auto te voorkomen door afwaaiende takken van bomen. De Jeep weer naar het noorden gedraaid en richting Ardmore maar weer. In Ardmore aangekomen blijken de medereizigers wel de donkere lucht te hebben gezien en af en toe wat gerommel te hebben gehoord. We zijn nu wel toe aan een lekkere Rib-Eye en een potje bier, makkelijk zolang je niet in Texas bent. Want in Texas is moeilijk een biertje bij het eten te krijgen.
 |
 |
Donderdag 3 mei
Onweersvoorspelling voor de omgeving tussen Dallas-Fort-Worth en Houston. Dus daar gaan we weer! Rond 10 uur, in de omgeving van Dallas zien we de lucht in het zuiden donker worden. Dat ziet er dus goed uit! Na een half uur rijden begint het te regenen... Met bakken valt het uit de hemel. Intussen laat ook de bliksem zich niet onbetuigd. Felle heldere flitsen en knallen die in de auto goed te horen zijn.
Omdat het zicht vanwege de wolkbreuk terugloopt tot 5 meter, besluiten we bij een benzinepompstation te schuilen. Buiten staand onder het afdak wordt pas goed duidelijk wat de bliksem en donder op erg korte afstand laat zien en horen. Heftig om maar met een woord te zeggen. Als de regenintensiteit wat vermindert besluiten we weer verder te rijden. We nemen een afslag naar een dorpje voor de lunch en alweer begint het te hozen en te bliksemen. Binnen een half uur zijn de wegen veranderd in riviertjes. De SUV's rijden tot hun assen in het water. Tot onze verbazing blijft er geen auto staan met vochtproblemen.
Na de lunch vervolgen we de route naar het zuiden. De autoradio geeft aan dat er een tornadowarning is in het gebied waar wij rijden, dus de Interstate af en al rijdend de lucht afzoeken. Helaas geeft deze waarschuwing geen voor ons zichtbare tornado. We nemen in de buurt van Huntsville een kamer in een Holiday Inn en relaxen. De weersverwachting voor morgen geeft geen interessant weer voor onze regio. We besluiten om morgen maar aan te sturen op de Golf van Mexico.
Onweersvoorspelling voor de omgeving tussen Dallas-Fort-Worth en Houston. Dus daar gaan we weer! Rond 10 uur, in de omgeving van Dallas zien we de lucht in het zuiden donker worden. Dat ziet er dus goed uit! Na een half uur rijden begint het te regenen... Met bakken valt het uit de hemel. Intussen laat ook de bliksem zich niet onbetuigd. Felle heldere flitsen en knallen die in de auto goed te horen zijn.
Omdat het zicht vanwege de wolkbreuk terugloopt tot 5 meter, besluiten we bij een benzinepompstation te schuilen. Buiten staand onder het afdak wordt pas goed duidelijk wat de bliksem en donder op erg korte afstand laat zien en horen. Heftig om maar met een woord te zeggen. Als de regenintensiteit wat vermindert besluiten we weer verder te rijden. We nemen een afslag naar een dorpje voor de lunch en alweer begint het te hozen en te bliksemen. Binnen een half uur zijn de wegen veranderd in riviertjes. De SUV's rijden tot hun assen in het water. Tot onze verbazing blijft er geen auto staan met vochtproblemen.
Na de lunch vervolgen we de route naar het zuiden. De autoradio geeft aan dat er een tornadowarning is in het gebied waar wij rijden, dus de Interstate af en al rijdend de lucht afzoeken. Helaas geeft deze waarschuwing geen voor ons zichtbare tornado. We nemen in de buurt van Huntsville een kamer in een Holiday Inn en relaxen. De weersverwachting voor morgen geeft geen interessant weer voor onze regio. We besluiten om morgen maar aan te sturen op de Golf van Mexico.
 |
 |
Vrijdag 4 mei
Via Houston rijden we door naar Galveston aan de Golf van Mexico. Om dit bezoek met wat steekwoorden inhoud te geven: dolfijnen, boulevard, zon, strand, vislunch, orkaanvluchtwegen, palmen, prachtige houten koloniale huizen. Jammer dat we hier maar enkele uren kunnen zijn. Omstreeks 14.00 uur besluiten we de neus van de Jeep naar het noorden te draaien en aan te sturen op Dallas-Fort-Worth. Omstreeks 19.00 uur komen we daar aan checken in bij het Marriot Courtyard in Fort Worth. Zeer luxueus maar bijzonder welkom na de reis van vandaag!
Via Houston rijden we door naar Galveston aan de Golf van Mexico. Om dit bezoek met wat steekwoorden inhoud te geven: dolfijnen, boulevard, zon, strand, vislunch, orkaanvluchtwegen, palmen, prachtige houten koloniale huizen. Jammer dat we hier maar enkele uren kunnen zijn. Omstreeks 14.00 uur besluiten we de neus van de Jeep naar het noorden te draaien en aan te sturen op Dallas-Fort-Worth. Omstreeks 19.00 uur komen we daar aan checken in bij het Marriot Courtyard in Fort Worth. Zeer luxueus maar bijzonder welkom na de reis van vandaag!
 |
 |
Zaterdag 5 mei
Vertrek in de namiddag vanaf vliegveld Dallas-Ft.Worth, aankomst zondag 6 mei in London Stansted. Om 11.00 landen we op Schiphol en dit betekent het einde van deze stormchase trip.
Vertrek in de namiddag vanaf vliegveld Dallas-Ft.Worth, aankomst zondag 6 mei in London Stansted. Om 11.00 landen we op Schiphol en dit betekent het einde van deze stormchase trip.
Bekijk ook de informatie over de tour 2009 of neem deel aan de tour en meld u aan!
Ook kunt u informatie over de prijzen en overige informatie op deze website vinden.